Dit gedicht kreeg ik van mijn leermeester tijdens een van onze supervisie dagen. Het raakte me diep, want juist als er sprake is van echte liefde komt ‘afwijzing’ als schaduwkant naar voren. In kleine dingen, met soms grote gevolgen. Of in vol ornaat bij bijvoorbeeld ‘overspel’. Ik lees dit gedicht dan voor aan echtparen tijdens onze gesprekken. Verbindend en als bewustwording. Het heelt, ondanks dat het “De wond van liefde” heet. Geschreven door Adi Da.

Liefde faalt niet voor jou als je afgewezen, verradenĀ of ogenschijnlijk niet geliefd wordt.

Liefde faalt in jouw geval als jij afwijst, verraadt en niet liefhebt.

Trek je daarom niet terug uit relaties. Wees kwetsbaar. Wees gewond indien nodig en verdraag die wond of die pijn.

Straf de ander niet in liefde

Communiceer met elkaar en onthoudt elkaar de kennis van liefde niet

Realiseer je dat iedereen lief wil hebben en geliefd wil zijn door de ander in liefde

Heb daarom lief. Doe dit liever dan enige poging te doen om het gevoel afgewezen te zijn kwijt te raken

Je afgewezen voelen is de pijn voelen van niet geliefd te zijn

Sta die pijn toe maar laat het niet het gevoel van liefdeloosheid worden

Wees kwetsbaar en bijgevolg niet beledigd

Als je alleen maar gewond bent, zal je nog steeds de behoefte aan liefde kennen en je zult nog steeds de behoefte kennen om lief te hebben

Zij die liefhebben zijn liefde en het is onvermijdelijk dat anderen hen liefhebben

Zij die alleen liefde zoeken, zijn zelf de liefde niet en dus vinden ze hem niet. Zelfs als ze geliefd worden hebben ze er geen weet vanĀ 

Alleen degene die lief heeft, is beminnelijk.